من و سبز بودن

من به سبز بودنم افتخار می کنم، به روزهای قبل از انتخابات و تشویق دوستانم به شرکت در انتخابات، به فریاد ها و دویدن ها و کتک خوردن های بعد از آن،به خون پاک همراهانم که بی دفاع و بی گناه کشته شدند، به روز قدسی که از شور و حضور دوستان من مقدس شد، به تشییع جنازه "آخرین آیت الله" که قم را در سکوت و بهت فرو برد، به دندانی که از جواد شکست، به دست امیر که مدت ها حمایل گردنش ماند، به الهه که هنوز در مسیر دادگاه می رود و می آید، به هاشم که بعد از هر گریز مرا به شراب و اشک مهمان کرد.

من مفتخرم که ما بعد از چهار سال، هنوز قربانی می دهیم. هنوز چنین جانهای آزاده و ارواح بلندی در بین ماست که سکوت را انتخاب نمی کند و رسوایی شما را فریاد می زند. ستار که نامش به معنی پوشاننده است، اینبار پرده از جنایت پیشگی شما برداشت.